Vivimos embolicaus en un gran desconcierto educativo enmeyo d’o cual la Universidat busca respuestas, en ocasions talment bella cosa aluenyada d’a escuela-institución. Per ixo, empecipiemos per lo prencipio: ubrir la puerta a la formación d’os futuros docents.
Pa amillorar la formación d’o profesorado las Facultaz d’Educación s’esforzan per erichir-se en líders d’o cambio y estar protagonistas d’a sociedat de l’aprendizache. Ixo ye positivo, pus amenestemos una universidat referencial, conprofesorado prestigioso y alumnado disposau a convertir-se, a la suya vegada, en vértice d’a evolución.
La buena noticia ye que nunca i hai habiu un colectivo docent con mayor formación que l’actual. Las notas d’acceso a los graus d’educación s’han incrementau substancialment, la duración d’a suya formación s’ha equiparau a atras corridas y ye habitual trobar-nos con futuro profesorado con doples titulacions u másteres. Amás, figuran entre los profesionals con mas formación contina. Manimenos nos trobamos con valoracions negativas sobre la formación d’o personal docent. Ye la mala noticia.
Este prejuicio fa que se pierda la confianza en un profesorado que se siente poco valorado. Las meyas verdaz y la critica sin argumentos fan muito danyo. Per ixo ye tan important estar conscients de los abances lograus y promover una formación fruto d’a reflexión que responda a las verdaderas necesidaz d’o profesorado y, sobre tot, d’o alumnado.
