
Asisto a una Chornada d’alfabetizazión audiovisual. Allí se fabló d’esprisión, de parlache y de creyatividat, anque o que navegó baixo as auguas de l’arte estió a vida. O zine como mandau y mensajero que propizia ecosistemas umanos y por tanto naturals.
O 22 d’abril, amás, se zelebró o Día d’a Tierra. En ixa trobada, vinculau a lo mundo educativo, se fabló de cambio cultural y o mío apreziau Carmelo Marcén m’apreviene: “a inerzia cultural ye indestructible”. Primer espolón.
M’inspiro en Charo Morán y comparto o compromiso por una nueva cultura d’a Tierra. Os nuestros recursos materials son insufiziens por o que o reto ye chenerar en o nuestro alumnado conzenzia de mingua material.
Construigamos tendenzia ta recuperar os biens comuns y incorporemos o conzepto de chustizia ambiental y d’economía sozial y solidaria a l’aula.
Se sabe que a vida no ye viable sin cualques prozesos bioquimicos. Asinas pues, afondemos en a conoixenzia d’as leis d’a biosfera ubrindo os nuestros currículos a la vida dende l’amor a la diversidat y promozionando entre o nuestro alumnado un compromiso por o diseño de zircuitos zerculars que afavoreixcan a reintegrazión natural.
En ixa chornada se fabló a l’emparo d’una ferramienta ya tan integrada en nusatros como l’audiovisual, de meter a vida en o zentro d’a nuestra azión educativa desarrollando una cultura d’a paz y fer d’a cooperazión una razón d’estar. Si i hai un Día d’a Tierra, i hai 365 Días d’a Vida.